از برکت اين دست کوري من رفع شد


 
شيخ شمس الدين مي فرمايد:

مردي از درباريان سلاطين، به نام معمر بن شمس بود که او را مذور مي گفتند. اين شخص هميشه روستاي برس را که در نزديکي حله است، اجاره مي کرد. آن روستا وقف علويين (سادات) بود. نايبي داشت که غله ي آن جا را جمع مي کرد و نامش ابن الخطيب بود. ابن الخطيب غلامي به نام عثمان داشت که مسئول مخارج او بود.
ابن الخطيب از اهل ايمان و صلاح بود؛ ولي عثمان برخلاف او و از اهل سنت. اين دو هميشه درباره ي دين با يکديگر بحث و مجادله مي کردند.
اتفاقا روزي هر دوي ايشان نزد مقام ابراهيم خليل عليه السلام در برس، که در نزديکي تل نمرود بود، حاضر شدند. در آن جا جمعي از رعيت و عوام حاضر بودند. ابن الخطيب به عثمان گفت: الآن حق را واضح و آشکار مي نمايم. من در کف دست خود نام آنهايي را که دوست دارم (علي و حسن و حسين عليهم السلام) مي نويسم تو هم بر دست خود نام افرادي را که دوست داري (فلان و فلان و فلان) بنويس؛ آنگاه دستهاي نوشته شده مان را با هم مي بنديم و بر آتش مي گذاريم. دست هر کس سوخت، او بر باطل است و هر کس دستش سالم ماند، بر حق است.
عثمان اين مطلب را قبول نکرد و به اين امر راضي نشد. به همين علت رعيت و عوامي که در آن جا حاضر بودند، عثمان را سرزنش کردند و گفتند: اگر مذهب تو حق است، چرا به اين امر راضي نمي شوي؟
مادر عثمان که شاهد قضايا بود، در حمايت از پسر خود مردم را لعن کرد و ايشان را تهديد نمود و ترسانيد، و خلاصه در اظهار دشمني نسبت به ايشان مبالغه کرد. ناگهان همان لحظه چشمهاي او کور شد به طوري که هيچ چيز را نمي ديد!
وقتي کوري را در خود مشاهده کرد، رفقاي خود را صدا زد. هنگامي که به اتاقش رفتند، ديدند که چشمهاي او سالم است؛ ولي هيچ چيز را نمي بيند؛ لذا دست او را گرفته و از اتاق بيرون آوردند و به حله بردند. اين خبر ميان خويشان و دوستانش شايع شد. اطبائي از حله و بغداد آوردند تا چشم او را معالجه کنند؛ اما هيچ کدام نمي توانستند کاري کند. در اين ميان زنان مؤمنه اي که او را مي شناختند و دوستان او بودند، به نزدش آمدند و گفتند: آن کسي که تو را کور کرد، حضرت صاحب الامر عليه السلام است. اگر شيعه شوي و دوستي او را اختيار کني و از دشمنانش بيزاري جوئي، ما ضامن مي شويم که حق تعالي به برکت آن حضرت تو را شفا عنايت فرمايد وگرنه ازاين بلا براي تو راه خلاصي وجود ندارد.
آن زن به اين امر راضي شد و چون شب جمعه فرا رسيد، او را برداشتند و به مقام حضرت صاحب الامر عليه السلام در حله بردند و بعد هم زن را داخل مقام نموده و خودشان کنار در خوابيدند.
همين که ربع شب گذشت، آن زن با چشمهاي بينا از مقام خارج و به طرف زنهاي مؤمنه آمد، در حالي که يک يک آنها را مي شناخت؛ حتي رنگ لباسهاي هر يک را به آنها مي گفت. همگي شاد شدند و خداي تعالي را حمد و سپاس گفتند و کيفيت جريان را از او پرسيدند.
گفت: وقتي شما مرا داخل مقام نموديد و از آنجا بيرون آمديد، ديدم دستي به دست من خورد و شخصي گفت: بيرون رو که خداي تعالي تو را شفا عنايت کرده است و از برکت اين دست کوري من رفع شد و مقام را ديدم که پر از نور شده بود. مردي را در آنجا ديدم. گفتم کيستي؟
فرمود: منم محمد بن الحسن و از نظرم غايب گرديد.
آن زنها برخاستند و به خانه هاي خود برگشتند.
بعد از اين قضيه، عثمان پسر او هم شيعه شد و اين جريان شهرت پيدا کرد و قبيله شان به وجود امام زمان عليه السلام يقين کردند.
نظير اين معجزه، در سال 1317 هجري هم اتفاق افتاد؛ يعني زماني که من (مرحوم آيت الله نهاوندي) مجاور اميرالمؤمنين عليه السلام در نجف اشرف بودم و اين مورد نيز زني از اهل سنت بود که کور شده بود. او را به مقام حضرت مهدي عليه السلام در وادي السلام بردند و به محض توسل به آن بزرگوار در همان مقام شريف چشمهاي او بينا شد. (1)

پی نوشت:

1- برکات حضرت ولي عصر عليه السلام، ص 91، به نقل از العبقري الحسان، ج 2، ص 192.

منبع: کتاب تشرّفات اهل تسنّن

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد

تقویم شیعه

ااَشهَدُ انَّ فاطِمَةَ الزَّهراء حُجَّةُ الله عَلی حُجَّجِ الله اَشهَدُ انَّ فاطِمَةَ سَیِّدَةٌ، حُجَّةُ الله عَلی حُجَّجِ الله اَشهَدُ انَّ فاطِمَةَ سَیِّدَةٌ اِنسِیَةُ، حُجَّةُ الله عَلی حُجَّجِ الله اَشهَدُ انَّ فاطِمَةَ سَیِّدَةٌ حَوراء، حُجَّةُ الله عَلی حُجَّجِ الله
اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً ولی الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً حجة الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً صفی الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً وجه الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً ید الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً اُذن الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً عین الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سیف الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً خلیفة الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً صراط الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً قلب الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً نفس الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً عین الیقین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً رایة الهدی اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً ولایت الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سید العرب اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سید المرسلین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً امام المتقین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سید الوصیین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً امام البررة اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً فاروق اعظم اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً الصدیق الاکبر اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً حیدر کرار اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سرّ الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً حبیب الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً رحمة الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً نور الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً کلمة الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً حجاب الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً آیت الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً یختار الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سرّ الاوصیاء اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سرّ المصنون اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سرّ الممکنات اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً قطب الدائرات اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً نقطة الکائنات اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً حبل الله المتین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً یعسوب الدین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً نفس رسول الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً وصی رسول الله اشهد ان امیرالمؤمنین علی اخی رسول الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً امینة علی وحیه اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً خلیفة علی عباده اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً قسیم النار والجنة اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً قائد الغر المحجلین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً ممسوس فی ذات الله