نام و نشان

حضرت امام حسن مجتبی عليه السلام

نام: حسن‏ علیه السلام

پدر و مادر: حضرت امیرالمومنین على بن ابيطالب علیهما السلام و حضرت فاطمه زهراء سلام الله علیها

شهرت: مجتبى ، سبط اكبر

كنيه: ابو محمّد

زمان و محل تولّد: نيمه رمضان سال دوّم هجرت در مدينه‏

زمان و محل شهادت: 28 صفر سال 50 هجرى در سنّ حدود 47 سالگى به دستور معاويه لعنة الله علیه، توسط جعده لعنة الله علیها، در مدينه، مسموم و به شهادت رسيدند.

مرقد: حرم ائمه ی بقيع، واقع در مدينه‏

دوران زندگى: در سه بخش

1 - عصر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم (حدود 8 سال)

2 - ملازمت با پدر (حدود 37 سال)

3 - عصر امامت (ده سال)

ولادت و پرورش امام حسن مجتبى عليه السلام‏

در پانزدهمين شب از ماه مبارک رمضان، خانه رسالت پس از انتظار طولانى به استقبال مولود محبوب خود مى‏شتافت، درست همان گونه كه‏ گُلى با طراوت و شاداب، پس از مدّتى تشنگى از یک قطره زلال و گواراى ‏شبنم استقبال مى‏كند.

نوزاد به نياى خويش، يعنى رسول بزرگ اسلام، بسيار شباهت‏ داشت، امّا وى به هنگام تولّد اين نوزاد حضور نداشت تا مژده ولادت را به آن‏ حضرت برسانند. پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به سفرى رفته بود و به زودى به مدينه‏ مراجعت مى‏كرد.

خانواده با اشتياقى وافر چشم به راه بازگشت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بود و هيچ یک از آداب و رسوم تولّد را برگزار نكرده بودند تا آنكه پيامبر اكرم از مسافرت بازگشت و بنا بر عادت هميشگى خويش، نخست به سوى خانه‏ حضرت فاطمه ‏زهرا سلام الله علیها رهسپار شد. چون مژده تولّد كودک را به پيامبر خدا رساندند، سرورى زايدالوصف آن‏ حضرت را فرا گرفت و خواستار ديدن كودک شد. چون كودک را در آغوش گرفت، بوييد و بوسيد و در گوشهايش اقامه ‏و اذان گفت و پس از آنكه از پوشاندن جامه زرد به كودک نهى كرد، دستور داد تا خرقه‏ اى سپيد بياورند و كودک را در آن بپيچند.

پيامبر اعظم منتظر بود تا ببيند آيا از آسمان خَبَر تازه‏ اى درباره اين ‏كودک فرود مى‏آيد يا نه؟ وحى نازل شد و خطاب به آن ‏حضرت گفته ‏شد: نام فرزند هارون، جانشين موسى‏ عليه السلام، شبّر بود و على نيز نسبت به‏ تو به منزله هارون است نسبت به موسى، پس اين كودک را «حسن» نام‏گذارى كن كه حسن در عربى مرادف شبّر است.

نام حسن در مدينه، همچون بوى خوش گلها پيچيد. مژده دهندگان با گرمترين و شايسته ‏ترين تبريكات به خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آمدند، زيرا حسن نخستين فرزند خانه رسالت بود و چشم پيامبر اكرم و ياران‏ بزرگوارش به وى دوخته شده بود. او تجديد كننده رسالت پيامبر بود و در آينده، مقتدا و الگوى مسلمانان صالح به شمار مى‏آمد. او پس از پيامبر ادامه دهنده راه و رسالت آن‏ حضرت بود.

روز بعد، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود تا قوچى بياورند و قربانى كرد. چون ‏قربانى را نزد آن ‏حضرت آوردند، وى خود آمد تا بدين مناسبت دعايى ‏بخواند. پس فرمود:

« بسم ‏اللَّه الرحمن الرحيم. خدايا! استخوان آن در مقابل استخوان حسن‏ و گوشت آن در مقابل گوشت او و خون آن در برابر خون او و موى آن در برابر موى او. خدايا! اين را نگاهبان محمّد و آل او قرار بده».سپس دستور داد گوشت قربانى را ميان تنگدستان و مستمندان تقسيم كنند تا اين كار پس از وى در ميان مردم سنّت گردد و خانواده ‏هاى توانگر در هر مناسبتى گوسفندى قربانى كنند تا بدين وسيله ثروت در ميان مردم‏ توزيع شود و تنها در ميان توانگران و اغنياء نباشد.

روزى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در حضور لبابه، ام الفضل، همسر عبّاس بن ‏عبدالمطلّب، عموى خويش، حسن را در آغوش مى‏گيرد و مى‏فرمايد:

* آيا درباره من خوابى ديده ‏اى؟

* آرى اى رسول خدا.

* آن را بازگوى.

* چنان ديدم كه قطعه ‏اى از تن شما در دامن من افتاده است.

* پس پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم لبخندى زد و كودک شير خواره را به ‏دست او سپرد و فرمود: آرى اين تأويل رؤياى توست. او پاره تن من است.

بدين ترتيب ام الفضل به عنوان دايه امام حسن علیه السلام برگزيده شد.

كودک در كنف حمايت رسول بزرگوار اسلام و در زير سايه پدرش حضرت ‏امام على علیه السلام و حضرت زهرا سلام الله علیها بزرگ مى‏شد تا بدين ‏وسيله تمام معانى و مفاهيم ‏اسلام ناب را از چشمه سار رسالت و تمام ارزشهاى ولايت را در زير سايه ‏ولايت و همه فضايل و مكارم را از منبع عصمت و فضليت بياموزد.

پيامبر، حضرت على و حضرت زهرا عليهم السلام در تربيت امام حسن علیه السلام توجّه و اهتمامى بليغ، مبذول ‏مى‏داشتند تا بدان وسيله، استعدادها و شايستگيهاى وى را شكوفا سازند.

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد

تقویم شیعه

ااَشهَدُ انَّ فاطِمَةَ الزَّهراء حُجَّةُ الله عَلی حُجَّجِ الله اَشهَدُ انَّ فاطِمَةَ سَیِّدَةٌ، حُجَّةُ الله عَلی حُجَّجِ الله اَشهَدُ انَّ فاطِمَةَ سَیِّدَةٌ اِنسِیَةُ، حُجَّةُ الله عَلی حُجَّجِ الله اَشهَدُ انَّ فاطِمَةَ سَیِّدَةٌ حَوراء، حُجَّةُ الله عَلی حُجَّجِ الله
اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً ولی الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً حجة الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً صفی الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً وجه الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً ید الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً اُذن الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً عین الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سیف الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً خلیفة الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً صراط الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً قلب الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً نفس الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً عین الیقین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً رایة الهدی اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً ولایت الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سید العرب اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سید المرسلین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً امام المتقین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سید الوصیین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً امام البررة اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً فاروق اعظم اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً الصدیق الاکبر اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً حیدر کرار اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سرّ الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً حبیب الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً رحمة الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً نور الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً کلمة الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً حجاب الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً آیت الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً یختار الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سرّ الاوصیاء اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سرّ المصنون اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً سرّ الممکنات اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً قطب الدائرات اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً نقطة الکائنات اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً حبل الله المتین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً یعسوب الدین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً نفس رسول الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً وصی رسول الله اشهد ان امیرالمؤمنین علی اخی رسول الله اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً امینة علی وحیه اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً خلیفة علی عباده اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً قسیم النار والجنة اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً قائد الغر المحجلین اشهد ان امیرالمؤمنین عَلِيّاً ممسوس فی ذات الله